Vis eet fiets

De 7-jaar oude fahravis zag er afgelopen maandag wat opgezwollen en misvormd uit, toen beroepsvisser Jan-Willem J. de vis voorbij zag zwemmen. J. ontdekte dat er vreemde geluiden uit de vis kwamen toen het verder probeerde te zwemmen, zoals gerommel dat meer als een machine klonk dan afkomstig van een levend wezen. J. wist uiteindelijk met collega's de grote vis te vangen die veel zwaarder bleek te zijn dan hij verwacht had. Een röntgenfoto bij de dierenarts wees uit dat het beestje een hele damesfiets had opgegeten, met de ketting, spaken en zadel erbij.

De plaatselijke dierenarts voerde, na advies te hebben ingewonnen bij verscheidene collega's, een spoedoperatie uit om de 1,43 meter lange vis van zijn metalen last te bevrijden. Volgens de arts herstelt de vis goed van de ingreep, zo meldde de regionale tv.

De politie is een onderzoek gestart. Momenteel zijn er 6 agenten op de zaak gezet die alle aangiftes in de regio van het afgelopen jaar aan het natrekken zijn. Of de vis ooit weer zal mogen zwemmen is niet bekend; misschien moet het dier de rest van zijn leven in gevangenschap blijven.

Dit artikel is gebaseerd op een persbericht.

Gezocht: sportactiviteiten

Beste webloglezers en -lezeressen,

Graag zou ik jullie als hulplijn willen gebruiken. Het zit namelijk zo: Voor een jongerenuitwisseling die ik mede-organiseer hebben we aanstaande zaterdag een sportdag in de Delftse Hout.
Nu zijn er commissies die een half jaar lang bezig zijn met het organiseren van een sporttoernooi, waar dan vaak ook maar 1 sport gespeeld wordt. Helaas hebben wij nooit zo'n commissie in het leven geroepen. Afgelopen vergadering kwamen we er zelfs achter dat nog niemand er ook maar iets voor bedacht -laat staan geregeld- had; behalve degene die ooit het woord 'sportdag' in het programma schreef.
Enkele ogenblikken na die constatering zei ik: "Waarom gaan we niet gewoon koekhappen en spijkerpoepen enzo?" Iedereen reageerde vervolgens dolenthousiast dat we dan mooi allemaal oud-hollandse spelletjes zouden kunnen spelen. "Wie gaat dit organiseren?" vroeg de voorzitter, waarop iedereen zijn blik op mij richtte. Dus tja, toen kon ik er moeilijk meer onderuit. Gelukkig wou Jet me wel helpen, maar die heeft het al erg druk.

Dus daar zit ik nu achter mijn computertje een sportdag te bedenken. Komt allen vluggerdanvlug met leuke ideeën die niet veel moeite kosten om te organiseren; dan komt het allemaal vast nog goed.

Bij voorbaat dank!

LLLLLL

Paaldans om beroemd te worden

Afgelopen zaterdag was het meer dan Hot tijdens de inmiddels legendariche oud-delftsche Queer Dance Club. De sfeer was erg relaxed en eenieder had er zin an. Vriendin Ellen had zichzelf opgetuigd met een vrolijke bloemenkrans. Gelukkig had ze er nog één meegebracht zodat ze ook mij kon optuigen. De avond begon voor ons met barinstructies. Het resultaat: allemaal natte buiken en glazen vol schuim. 'Je moet er even aan wennen' werd er gezegd door een jongen van de Koornbeurs die zichzelf erg serieus nam. Ellens barcarriere was van niet al te lange duur. Op een niet al te subtiele wijze werd haar duidelijk gemaakt dat ze maar beter kon opzouten, en wel meteen.

Deze avond ontmoetten wij Gideon voor het eerst in levende lijve, vergezeld door zijn cameraman die af en toe zoek was. Toen we hoorden dat er een fotograaf van het AD foto's aan het maken was, twijfelden we geen moment. We vlogen erop af en onze charmante gespreksgenoten bleven verbouwereerd achter. Op zowel de poster als de flyer stond namelijk dat er Hot Acts zouden zijn deze avond. En tja, wie van de aanwezigen waren er nou hotter dan EL Marieau? Voordat ik het besefte waren we vol overgave aan het paaldansen geslagen op swingende, tropische muziek. Toen fotograaf Jos van Leeuwen genoeg foto's had gemaakt stopten we uiteraard onmiddelijk. Om ons heen kijkend bleek dat men voor ons geweken was. We zijn er nog niet achter of dit van schrik of plaatsvervangende schaamte was of om ons en de fotograaf wat meer ruimte te geven voor exclusieve shots. Voor zover ik weet was ondanks de hitte en de hete DJ's dit de enige Hot Act die plaatsvond tijdens deze vijf uur durende party. Uiteraard werden we vervolgens geïmiteerd, maar dit waren slechts slappe aftreksels van onze denderende performance.

Vol goede moed stormde ik vandaag naar de winkel om ons te zien schitteren in het Algemeen Dagblad. Tja, de naam zegt het eigenlijk al.. er stond slechts een Algemeen zwart-wit overzichtsfotootje van het feest. Gelukkig staan we hier wel op en zijn we te herkennen als je weet dat wij het zijn.


Het bijbehorende artikel was erg leuk geschreven; alleen een beetje jammer dat er een pseudoniem gebruikt is in plaats van mijn echte naam. Maar ja, op deze manier ben ik wel ook begooglebaar voor mensen die mijn naam niet goed weten te schrijven. O maar die motorverkoper ben ik niet hoor.

Mario van Megen

De blauwe oorschelp

Vorige week was het zo ver: toneeloptredens met de Eerste Stap Productie van de Delftse Komedie. Een week van tevoren leek het nog niet echt ergens op, maar in het weekend speelden we tot drie maal toe de sterren van de hemel.

Het tweede optreden, op zondagmiddag, begonnen we wat matjes. Tegen het eind kreeg ik er pas echt zin in. Inmiddels zat ik in de mood om heel dramatisch deaud te gaan. Daar 'lijk' ik iets mee te hebben; bij mijn eerste toneel ervaring -de groep 8 musical; nu alweer zo'n 11 jaar geleden- ging ik ook als enige deaud.

Tijdens de eerste voorstelling viel mijn bril af tijdens het strompelen. De jongen van wie ik de bril geleend had hield zijn hart vast toen hij dit zag gebeuren; ik had namelijk beloofd extra zuinig te zijn op zijn eau zeau dierbare bril. Gelukkig bleek deze na afloop ongeschonden.

De tweede keer deaudgaan in hetzelfde weekend, wat sowieso al heel wat vergt van een mens, ging dus gepaard met nog meer dramatiek. Dit keer hield ik de bril netjes op mijn hoofd. Toen ik uiteindelijk vol overgave neerplofte op het podium, kwam ik nogal ongelukkig terecht, namelijk op mijn rechteroor, waarachter dus nog het pootje van de bril zat.

Daar lag ik dus -en moest daar vervolgens blijven liggen ook- pijn te lijden terwijl ik mij niet mocht bewegen. Dit waren toch wel de langste vier minuten van mijn leven, onee van mijn deaud. Aan al die pijnlijke minuten deaud zijn zal ik nog lang herinnerd worden. Inmiddels loop ik namelijk al een week rond met een blauw oor.