Ik leef nog!

Het is alweer meer dan een maand geleden dat ik hier een stuk tekst heb gedumpt. “Wat een schande!” In de tussentijd heb ik zeker niet stil gezeten. (Als ik dat wel gedaan had was dat waarschijnlijk voornamelijk achter mijn ouwe vertrouwde peeceetje geweest en had ik waarschijnlijk wél meerdere stukjes geschreven, maar dit terzijde.)
Zo zat ik van eind augustus tot en met begin juli in de organisatie van een internationale jongeren uitwisseling met 70 jongeren uit 15 Europese landen. Mijn taak was press officer. Op de een of andere manier heb ik denk ik iets goeds gedaan, want er was volop media aandacht voor ons. Zo begon de week op donderdagochtend half 7 met een live interview met Jeroen Kijk in de Vegte op CAZ. Voor mijn gevoel was ik alles behalve de wakkerste, maar bij het terugluisteren vond ik het verrassend genoeg toch nog wel meevallen. De dagen erop zijn we op TV West te zien geweest, en te horen bij Stadsradio Delft, BNN, Radio West. Zelfs op radio 1 zijn we geweest bij het programma 1 op de middag waar er drie keer live naar ons werd overgeschakeld. Behalve in de de Delft op Zondag en het Algemeen Dagblad hebben we als topper ook nog in het NRC gestaan (zaterdageditie pagina 3). Als alles naar behoren verloopt is er volgend jaar zo’n conferentie in Polen. Ik ben benieuwd of we dan weer zoveel media aandacht krijgen.
Even later ging ik met bouwko’s (medebouwkundestudenten) naar Boedapest, waar we ons erg vermaakt hebben. Het bizarre was wel dat toen ik thuiskwam ik op nu.nl las dat er een onverwachtse storm was komen opzetten, net nu er festiviteiten aan de gang waren in het centrum. Schepen botsten tegen elkaar, bomen vielen over mensenmassa’s, 250 mensen moesten naar het ziekenhuis en er waren 2 doden te betreuren. En dat terwijl ik daar diezelfde ochtend nog lag te zonnen bij een badhuis…
Veel tijd om erover na te denken had ik niet, de daarop volgende dagen waren er feestelijkheden in Delft; iedereen liet zich van zijn beste kant zien aan alle ‘nuldejaars’ studenten, zo ook Outsite. Ellen heeft ze alle 1800 goed toegesproken in de aula en erg dapper heeft ze het verenigingslied (wat bij deze vanaf nu doorgaat als ons verenigingslied) ten gehore gebracht.
Ondanks het jammere augustusweer heb ik me enorm vermaakt de afgelopen maand.