De pottenscene

Afgelopen avond de verjaardag van Darline gevierd. Nogmaal gefeliciteerd meid! Eerst bij haar thuis, vervolgens nog flink gepartied in GayPalace.
Nu was ik op haar verjaardag de enige jongen en aangezien ik het met bijna alle vrouwen prima kan vinden, was dit dan ook een erg geslaagde avond geworden. Bekenden die ik tegenkwam vonden het maar apart. Ik ben juist een groot voorstander van meer integratie binnen de homogemeenschap
Ik stond dus temidden van Darline's vriendinnen, en als ik om me heen keek was het ook 1 en al vrouwelijk schoon (?) om me heen. Ik wist niet dat er zo'n plek bestond in GP.
Een meisje die haar telefoon opneemt schreeuwt tijdens harde muziek door haar telefoon: "In de pottenhoek!" Blijkbaar voldoende om de betreffende plek aan te duiden.

Erg grappig om de scene eens van deze kant te bekijken. Ik verheug me nu al op 26 mei.. Naar mijn weten de eerste keer dat er mannen welkom zijn op DWH's vrouwenavond.

We gaan naar tsjechie!

Om dit te vieren hieronder een paar foto's van mijn vorige en eerste keer in praag.
Dit was tijdens pasen 2006.

Gezellige drukte

Gideon is niet de enige die de laatste tijd ietwat minder bloggend bezig is.
Afgelopen donderdag tot en met zondag waren dan ook helemaal volgepland met ongelooflijk veel verschillende dingen.

Enkele hoogtepunten:

• Tot twee keer toe de theatervoorstelling 'een goed hoofd' van Katharsis gefilmd
• Een enorm drukke Outsite avond gerund met veel nieuwe gezichten vanwege de net opgestarte kennismakingsgroep
• Een toernooi gespeeld met Torius
• Een rol vertolkt in een nieuwe EL Marieau Productie
• De verjaardag van Marcel gevierd
• Naar het openingsweekend van het nieuwe fotomuseum in Las Palmas geweest waar we een enorm leuke rondleiding door Hester kregen
• Vergaderd en heerlijk gegeten met de nieuwe Outsite Owee Commissie

Hetereau vs Heaumeau

Voor aanvang van het door mij geschreven lied 'Kom uit de Kast' was ik verkleed als hetero. Daar voelde ik me niet bepaald prettig kan ik je vertellen.
Tijdens mijn optreden maakte ik een ware metamorfose mee. Op het einde van het nummer was ik een echte homo (je weet wel, zoals op de tv enzo).
Zie de duidelijke verschillen hieronder.

Ben je HO of ben je HE?

Bijna twee jaar geleden, tijdens het outsite festival 2005 was het zover. Straight From the Closet trad voor het eerst op tijdens de. Na het optreden in mooie Outsite shirtjes bleef het liedje lang in je hoofd hangen. En ja, hiermee zouden Bas, Ellen, Jos, Darline en Bernard toch echt wel een kans maken in Doetinchem!
In novemver was het dan eindelij zo ver. Een cameraploeg van TV West en vele overige supporters uit Delft gingen mee om het optreden van onze Delftse helden bij te wonen.
Omdat het liedje precies voor de pauze gezongen werd, bleef het tijdens de pauze ook in een ieders hoofd nagalmen en werd de melodie door velen volop geneuried.
Volgens de publieksjury had DWH / Outsite zeker weten gewonnen; maar 'de profesionele jury' dacht hier toch echt anders over waardoor uiteindelijk Nijmegen gewonnen dacht te hebben.
Een paar weken later bleek Straight from the Closet alsnog uitgeroepen te zijn als eerste en vond het agelopen coc songfestival in Delft plaats waar Nijmegen nu wel echt won.
Om nog even terug te blikken naar de glorietijd nog 1 keer de meezinger 'Ben je HO of ben je HE?'

Deze geweldige single is nog altijd aan de bar van de DWH te koop voor maar 5 euro.
Bovenstaande flyer, achterkant van de cdhoes en filmpje zijn trouwens alle van mijn hand.

Weekje designbloggen

Met trots verkondig ik dat ik ben uitgenodigd door Mick van Meelen om een weekje op zijn designblog mee te schrijven.
Ik kom er sowieso enige tijd al enorm graag om te zien wat voor leuke kunst(en(a)(ar)(es)) hij nu weer ontdekt heeft op het net. Ergens in juni zal ik op stuif-meel.be verkondigen en laten zien wat ik allemaal mooi vind qua design, mode, kunst, vormgeving, fotografie, architectuur en interieur. Met deze zeven thema's kom ik vast de week wel door.

Kunnen jullie ook niet wachten?

Om in de stemming te komen hier alvast wat recent werk van Mick zelf:

Misverstand

Eerder heb ik op deze weblog iets verteld over PaiQ, een erg grappig datingprogramma. Omdat je in het begin geen foto kunt zien van de persoon aan wie het systeem je heeft gekoppeld, wordt je gestimuleerd met elkaar te praten en elkaar te leren kennen.
Door deze functie kan er weleens een misverstand ontstaan. Ziehier een grappig fragment uit het begin van een eerste chatsessie:
hoi dragstar
hoi mario
hoest ermee?
wat een speciale naam heb je gekozen
ik heet trouwens edwin
ja goed hoor!
aha
maar je gaat wel eens verkleed?
mijn allereerste motor was een dragstar
o sorry
heb niet veel verstand van motors
dacht even aan een drag queen
hahaha
maar hoe is het met jou?
nee ik ga niet verkleed
Wil jij ook dit soort taferelen meemaken? Mail me dan voor een gratis PaiQ uitnodiging!

Let's Buzz!

Buzzer is een nieuw concept (ehm nou ja, twee jaar oud ofzo) waaraan ik mee ga werken. Ook al heb ik nog niks gebuzzd, ik ben er nu al enthousiast over.
Het zit namelijk zo: Je maakt op de buzzersite een profieltje aan en laat daarbij weten waar jouw interesses liggen. Aan de hand hiervan krijg je een product (bijvoorbeeld een boek, een nieuwe deodorant of een pan) opgestuurd. Helemaal gratis.

Vervolgens mag je het product gaan uitproberen, testen en hierover rapporten schrijven en al je vrienden over het product vertellen. Het opdringen van je eigen mening is dus een essentieel onderdeel van buzz. Eigenlijk buzzen veel mensen al zonder het te weten, namelijk als ze een leuke film gezien hebben, een nieuw computerspel hebben gespeeld of een spannend boek hebt gelezen. Uiteindelijk zijn volgens mij alle partijen binnen het buzz-concept blij:

• De testers hebben de eer iets nieuws als eerste gratis uit te proberen.

• De fabrikant / distributeur geven hun product aan een selecte groep mensen die het leuk vinden enthousiast over producten te praten waardoor het product extra bekendheid krijgt. (Zeker meer dan wanneer het product ergens op straat aan willekeurigen wordt uitgedeeld denk ik.) Bovendien kan de fabrikant meteen nagaan of het product daadwerkelijk aanslaat bij de doelgroep.

• De werknemers van Buzzer zien een prima verwezenlijking van hun concept en houden er waarschijnlijk ook nog wel wat aan over.

Enorm benieuwd ben ik wat ik als eerste mag buzzen. Uiteraard hou ik jullie hiervan op de hoogte op onder andere deze weblog! Op de site van Manoniempje (die mij de buzztip gegeven had) kun je trouwens al enkele succesvolle buzzverslagen lezen.

Tot buzz!

Van weg naar park of park weg?

Francine Houben van Mecanoo Architecten heeft grootse plannen met de TU Wijk. Zij vond deze grauw, saai en vooral bedoeld voor auto's. Groot gelijk. Daarom heeft Mecanoo een plan gemaakt om de huidige Mekelweg om te vormen tot heus Mekelpark. Veel gras, beplanting, bomenpartijen; enfin een fijne plek om te verkeren.
Nu stonden er grote rijen volgroeide bomen langs deze weg. Op dit moment vrijwel niet meer. Een gigantisch deel van alle aanwezige bomen zijn gekapt, in stukjes gehakt en weggevoerd of versnipperd. Binnenkort komen er weer nieuwe bomen. Beetje scheef.

Op het moment ziet de TUwijk er nog troostelozer uit dan voorheen (al was het stralend weer toen ik de foto's maakte)

Even pinnen

Gehaast trek ik de deur achter me dicht. Waarom sta ik toch altijd zo laat op? Regen. Toch maar terug om een paraplu te halen. Mijn nieuwe tas met boeken die ik toch niet ga lezen in de trein bungelt aan mijn schouder.
Op het station aangekomen heb ik nog wat tijd om koffie te kopen. Oja, en een broodje lust ik ook wel als ontbijt.

Nog steeds tijd over; laat ik eens pinnen. Nogal klunzig sta ik erbij: De paraplu poog ik met mijn benen in klemmmen maar die kukelt voorover. Het zakje met het broodje heb ik beet met mijn tanden. Vervolgens probeer ik mijn portemonne uit mijn net krappe spijkerbroekzak te halen. Zodra ik hem beet heb bedenk ik me dat het nu lastig is om mijn pinpas eruit te krijgen. In mijn andere hand zit namelijk nog de hete koffie. Het bekertje zet ik voorzichtig op de ietwat naar mij toe aflopende rand van de pinautomaat.
Behoedzaam haal ik de pas uit m'n portemonnee en steek hem in de gleuf. Halverwege het intypen van mijn pincode wordt er een koude hand op mijn schouder gelegd en de tekst "Moet ik je even helpen?" in mijn linkeroor getetterd. Er gaat een rilling door me heen en draai me geschrokken om. De paraplu klettert op de grond; de tas glijdt van m'n schouder; het papieren zakje zwiept in mijn gezicht; mijn portemonnee knijp ik fijn met een gebalde vuist. De vriendelijke man kijkt me verschrikt aan. "Nee" is het enige dat ik uit weet te brengen met het zakje nog altijd tussen mijn tanden.

Ik draai me met een zucht van verlichting om, maak de pinsessie af, raap mijn paraplu op, pak mijn koffie op en lach nog even vriendelijk naar de verbouwereerde man. "Je moet niet proberen te multitasken; dat kunnen alleen vrouwen." Dat vind ik dan weer wel een goeie grap, maar weet er door de afgelopen onthutsende taferelen even niets op te zeggen. En gelukkig hoef ik niet ook nog een treinkaartje uit de volgende automaat te halen.

Overpeinzingen